بارداری شیمیایی چیست؟

0

بارداری شیمیایی، سقط زود هنگام جنین است که در طی پنج هفته پس از زمان لانه گزینی رخ می دهد. در این جا مطالبی در مورد علت، علائم و تأثیر بارداری شیمیایی بر بارداری های بعدی آورده شده است.

مثبت بودن تست بارداری برای مادر یک تجربه فوق العاده هیجانی و خاص است. اما چه می شود که یک یا دو هفته بعد، نتیجه آزمایش بارداری منفی می شود؟ به احتمال زیاد در چنین شرایطی فرد دچار بارداری شیمیایی شده است.

طبق گفته لورن آوربوچ پزشک زنان و زایمان در شهر نیویورک، بارداری شیمیایی (همچنین به عنوان بارداری بیوشیمیایی نیز شناخته می شود) سقط زودهنگام جنین است. در این نوع بارداری سطح هورمون گنادوتروپین بدن زن در ابتدا بالا رفته و موجب مثبت شدن نتیجه تست می شود اما قبل از آن که شواهد حاملگی داخل یا خارج رحمی در سونوگرافی مشاهده شود، سطح HCG دوباره کاهش می یابد. “ساک حاملگی در سونوگرافی هفته پنجم یا ششم بارداری طبیعی دیده می شود، در حالی که در بارداری بیوشیمیایی این اتفاق نمی افتد.

از آن جا که بارداری های شیمیایی از نظر بالینی تشخیص داده نمی شود، برخی از زنان کاملا معتقدند که آن ها یک تست بارداری مثبت کاذب داشته اند و اصلا باردار نبوده اند. اما بیشتر اوقات افراد متوجه بارداری شیمیایی خود می شوند. دکتر آوربوچ می گوید که 30 تا 50 درصد از زنان در طول عمرشان یک بار بارداری شیمیایی را تجربه می کنند و گمان می رود که بارداری شیمیایی علت 50 تا 75 درصد تمام سقط ها است.

اگرچه سقط زودهنگام جنین می تواند موجب احساس غم و ناراحتی فرد شود، اما این نوع بارداری تاثیری بر قدرت باروری فرد نخواهد داشت.

بارداری شیمیایی

بارداری شیمیاییعلل بارداری شیمیایی

پزشکان نمی دانند که چه عواملی باعث بارداری شیمیایی می شود، اما باور آن ها بر این است که این نوع سقط به دلیل ناهنجاری های کروموزومی و رشد نامناسب جنین اتفاق می افتد. دکتر اشلی استورمز متخصص زنان و زایمان در میشیگان می گوید سایر علل احتمالی بارداری شیمیایی شامل عفونت (مانند کلامیدیا یا سفلیس)، بارداری خارج رحمی، اختلالات انعقاد خون و مشکلات آناتومیک است. دکتر آوربوچ می افزاید: “یک نظریه دیگر مبنی بر مشکلات ضخامت آندومتر است که از لقاح و رشد مناسب جنین جلوگیری می کند.”

هر زنی ممکن است بارداری شیمیایی را تجربه کند، عوامل اندکی ممکن است احتمال سقط را افزایش دهد. این موارد شامل سن مادر (خانم های بالای 35 سال احتمال بیشتر تجربه هر نوع سقط جنین را دارند)، اختلالات انعقاد خون، تیروئید و سایر موارد پزشکی است.

از نظر دکتر آوربوچ با انجام روش درمانی لقاح آزمایشگاهی، نه تنها خطر ابتلا به بارداری شیمیایی افزایش نمی یابد، بلکه امکان تشخیص بیشتر و درمان فراهم می شود. “زنانی که IVF انجام می دهند، تحت نظر و آزمایش خون مکرر به منظور ارزیابی هورمون گنادوتروپین انسانی (هورمونی که پس از روند لانه گزینی تولید می شود) قرار می گیرند. بنابراین سطح هورمون HCG در بیماران IVF بررسی می شود، در حالی که زنان دیگر ممکن است متوجه سطح مثیت هورمون بارداری نشوند. ”

آیا می توان از بروز بارداری شیمیایی جلوگیری کرد؟

آیا نمی دانید چگونه می توان از بارداری شیمیایی جلوگیری کرد؟ دکتر مایکل سیلوراستاین دکتر متخصص زنان و زایمان شهر نیویورک می گوید پیشگیری این نوع سقط غیرممکن است. او می گوید: “زمانی که آزمایش بارداری فرد مثبت شود، مشخص نخواهد بود که آیا بارداری او طبیعی است یا منجر به سقط خواهد شد.” به عبارت دیگر بسته به شرایط مربوط به لقاح، بارداری اتفاق می افتد ولی نتیجه آن معلوم نخواهد بود.

ارسال یک پاسخ